ഒരേ മണ്ണുകൊണ്ട്
നീയും ഞാനും സൃഷ്ട്ടിക്കപ്പെട്ടു.
പ്രാണന്കിട്ടിയ നാള്മുതല്
നമ്മുടെ രക്തം ഒരുകൊച്ചരുവിപോലെ
ഒന്നിച്ചൊഴുകി.
നമ്മുടെ പട്ടങ്ങള്
ഒരേ ഉയരത്തില് പറന്നു.
കളിവള്ളങ്ങള്
ഒരേ വേഗത്തില് തുഴഞ്ഞൂ.
കടലാസ് തത്തകള് പറഞ്ഞു;
നമ്മള് വേഗം വളരുമെന്ന്;
വീടുവെച്ച് വേളി കഴിക്കുമെന്ന്.
ഒഴുകിപ്പോയ പുഴയും
കീറിപ്പോയ കടലാസ് തത്തകളും
ഇന്ന് സാക്ഷികളല്ല.
കുട്ടിക്കാലം നദിതീരത്തേക്ക്
കൌമാരം തമോഭരത്തിലേക്ക് .
മനസ്സില് പെട്ടെന്ന് വെളിച്ചം പൊലിഞ്ഞുപോയ
ഒരു ദിവസം
ഞാനൊരു കുപ്പിവള പൊട്ടിച്ചു.
ആ വളപ്പൊട്ട് മുറിഞ്ഞ ഒരു ഞരമ്പാണ്.
നമ്മള് വെള്ളം തേകിയ നീര്മാതളം പട്ടുപോയ്.
നീയറിഞ്ഞോ
നമ്മുടെ മയില്പ്പീലി പെറ്റു;
നൂറ്റിഒന്നു കുഞ്ഞുങ്ങള്.
.............(എ. അയ്യപ്പന്)
നീയും ഞാനും സൃഷ്ട്ടിക്കപ്പെട്ടു.
പ്രാണന്കിട്ടിയ നാള്മുതല്
നമ്മുടെ രക്തം ഒരുകൊച്ചരുവിപോലെ
ഒന്നിച്ചൊഴുകി.
നമ്മുടെ പട്ടങ്ങള്
ഒരേ ഉയരത്തില് പറന്നു.
കളിവള്ളങ്ങള്
ഒരേ വേഗത്തില് തുഴഞ്ഞൂ.
കടലാസ് തത്തകള് പറഞ്ഞു;
നമ്മള് വേഗം വളരുമെന്ന്;
വീടുവെച്ച് വേളി കഴിക്കുമെന്ന്.
ഒഴുകിപ്പോയ പുഴയും
കീറിപ്പോയ കടലാസ് തത്തകളും
ഇന്ന് സാക്ഷികളല്ല.
കുട്ടിക്കാലം നദിതീരത്തേക്ക്
കൌമാരം തമോഭരത്തിലേക്ക് .
മനസ്സില് പെട്ടെന്ന് വെളിച്ചം പൊലിഞ്ഞുപോയ
ഒരു ദിവസം
ഞാനൊരു കുപ്പിവള പൊട്ടിച്ചു.
ആ വളപ്പൊട്ട് മുറിഞ്ഞ ഒരു ഞരമ്പാണ്.
നമ്മള് വെള്ളം തേകിയ നീര്മാതളം പട്ടുപോയ്.
നീയറിഞ്ഞോ
നമ്മുടെ മയില്പ്പീലി പെറ്റു;
നൂറ്റിഒന്നു കുഞ്ഞുങ്ങള്.
.............(എ. അയ്യപ്പന്)
No comments:
Post a Comment