അക്ഷരം ..

എന്തോ കുറിക്കുവാന്‍
എടുത്ത കടലാസില്‍
"അമ്മ"എന്ന് ഞാന്‍
അറിയാതെ എഴുതി.

പിന്നെ, വായിച്ചപ്പോള്‍
എന്‍ മനമൊന്നു പിടഞ്ഞു.
കണ്ണുകള്‍ ഈറനണിഞ്ഞു..
ആ അക്ഷരങ്ങളില്‍
അമ്മതന്‍ ആത്മാവ്
ഉള്ളതായി തോന്നി.

വീണ്ടും,
ആ കടലാസ്സു നിറയെ
അമ്മ എന്ന് ഞാന്‍
എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്നു..!!

സത്യം ..

ഈ വിരല്‍ തുമ്പിനപ്പുറം
നീ അറിയാതെ പോയ
ഒരു സത്യമുണ്ട്.

ഞാനെന്ന സത്യം.!
ഞാന്‍ ഞാനല്ല എന്ന സത്യം.!!
എനിക്കൊരിക്കലും
ഞാനാകാന്‍ കഴിയില്ല
എന്ന സത്യം.!!!

നിന്നില്‍ നിന്നും
ഞാനെന്നെ
മറച്ചു വെച്ചു.
അല്ല,
നിന്റെ ചിരിയുടെ
മറവില്‍ ഞാനത്
ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചു.
ആ ചിരി
മായാതിരിക്കാന്‍.

ഇനിയെനിക്ക്
ഞാനാകണം.
നിന്‍ കിനാവുകളില്‍
എന്റെ മുഖമുണ്ടാകണം.!
അതിനു ഞാന്‍
നിന്നിലേക്ക്‌ അലിയണം.
നിന്‍ പ്രതിരൂപമാവണം.!!

അതുവരെ
ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കാം..
അതല്ലേ ശരി?