ഞാനെന് ഹൃദയാങ്ങണത്തില്
പാപത്തിന് വന്മരം നട്ടു.
ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അതിന്റെ ചോട്ടില്
കണ്ണീര് കണങ്ങളാല് നനച്ചു.
കാലം വളക്കൂട്ടായി അലിഞ്ഞപ്പോള്
വൃക്ഷം വേഗം പൂക്കളിട്ടു.
ആരുമറിയാതെ വൃക്ഷ ശിഖരങ്ങളില്
ഖേദ പശ്ചാതാപക്കനികള് കായ്ച്ചു.
അങ്ങിനെ, ഞാന് അത്യുന്നതങ്ങളിലെ-
മുന്തിരിത്തോപ്പുകളില് എത്തിച്ചേര്ന്നു.
സംസാര സാഗരത്തിന് മറുകര ഞാന് താണ്ടി.
സ്നേഹത്തിന് അരുവിയാല് ദാഹം തീര്ത്തു.
മുള്ളുകള് നിറഞ്ഞ പാത രാജവീഥിയായി.
അവ എന് മുന്നിലാരോ വിരിച്ചിട്ട-
പട്ടു പരവതാനികളായി മാറി...
അനന്തമാം ആകാശത്തിന് തിരശീല-
ഞാനെന് കൈകളാല് വലിച്ചുനീക്കി..
അവിടത്തെ സ്വര്ഗക്കാഴ്ചകള് -
ഞാനെന് നഗ്നനേത്രങ്ങളാല് കണ്ടു...
അനിര്വചനീയമായ നിര്വൃതി..!!
ആ നിര്വൃതിയത്രെ സായുജ്യം..!!!
അതെത്രെ ജന്മപുണ്യം...!!!
പാപത്തിന് വന്മരം നട്ടു.
ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അതിന്റെ ചോട്ടില്
കണ്ണീര് കണങ്ങളാല് നനച്ചു.
കാലം വളക്കൂട്ടായി അലിഞ്ഞപ്പോള്
വൃക്ഷം വേഗം പൂക്കളിട്ടു.
ആരുമറിയാതെ വൃക്ഷ ശിഖരങ്ങളില്
ഖേദ പശ്ചാതാപക്കനികള് കായ്ച്ചു.
അങ്ങിനെ, ഞാന് അത്യുന്നതങ്ങളിലെ-
മുന്തിരിത്തോപ്പുകളില് എത്തിച്ചേര്ന്നു.
സംസാര സാഗരത്തിന് മറുകര ഞാന് താണ്ടി.
സ്നേഹത്തിന് അരുവിയാല് ദാഹം തീര്ത്തു.
മുള്ളുകള് നിറഞ്ഞ പാത രാജവീഥിയായി.
അവ എന് മുന്നിലാരോ വിരിച്ചിട്ട-
പട്ടു പരവതാനികളായി മാറി...
അനന്തമാം ആകാശത്തിന് തിരശീല-
ഞാനെന് കൈകളാല് വലിച്ചുനീക്കി..
അവിടത്തെ സ്വര്ഗക്കാഴ്ചകള് -
ഞാനെന് നഗ്നനേത്രങ്ങളാല് കണ്ടു...
അനിര്വചനീയമായ നിര്വൃതി..!!
ആ നിര്വൃതിയത്രെ സായുജ്യം..!!!
അതെത്രെ ജന്മപുണ്യം...!!!
No comments:
Post a Comment