ഞാനൊരു നക്ഷത്രം.
തിളക്കമില്ലാത്ത നക്ഷത്രം.
സ്വയം തിളങ്ങാനാവാതെ-
തിളക്കം നഷ്ട്ടമായ നക്ഷത്രം..
ഞാനൊരു പെരുമഴ.
പെയ്തു തീരാത്ത പെരുമഴ.
തണുത്ത് വിറച്ചു നില്ക്കുന്നു ഞാന്..
ഈ മഴ പെയ്തു തീരാതിരുന്നെങ്കില് .!
ഞാനൊരു പുഷ്പം.
മണമില്ലാത്ത പുഷ്പം..
നിണം മണമായ മണ്ണില് -
മണം തേടുന്ന പുഷ്പം..
ഈ വെയിലില് കരിഞ്ഞുവീണെങ്കില് .!
ഞാനൊരു ശബ്ദം..
ദിക്കുകളുച്ചതില് മുഴങ്ങിയ ശബ്ദം.
ഉറക്കെ ശബ്ദിക്കാനാവാതെ -
നിശബ്ദമായി ശബ്ദിക്കുന്നവന്.
ശബ്ദം എന്നും നിശബ്ദമായിരുന്നെങ്കില് .!
ഞാനൊരു പുഴ.
ഒഴുക്കില്ലാത്ത പുഴ.
ഓളങ്ങളുടെ ഒഴുക്കില് -
മോഹങ്ങളോടൊപ്പം ഒഴുകുന്നവന്..
ഞാനൊരു കൂരിരുട്ട്.
മിന്നാമിനുങ്ങിന് വെളിച്ചമില്ലാതെ-
കറുത്ത്തുടുത്ത കൂരിരുട്ട്..
ഇരുട്ട് പുലരാതിരുന്നെങ്കില് .!
മൂകം ഞാന് കാവലിരുന്നിടാം..
സൈനോജ്..
നീയിന്നൊരോര്മ്മ..
ജ്വലിക്കും സൂര്യന് പോല്
വിളങ്ങുമെന് മാനസത്തില് ..
നീ പാടാതെപോയ പാട്ടിന്-
ഈരടികള് ഇനി ഞാന് പാടിടാം..
ഈണമുണ്ടാകില്ലെന്നു മാത്രം.
ഒപ്പം ഒഴുകിടും കണ്ണുനീര്
തുള്ളിതന് താളവും..
സംഗീതം നിനക്ക് ജീവനായിരുന്നു.
അതിലേറെ എനിക്ക് നിന്നെയും.
ഇനിയും പറഞ്ഞിടാന് എത്രയേറെ
പലതും പറയാതെ നീ ബാക്കിയാക്കി.
മരണത്താല് നീയുമനശ്വരന്.
ഓര്മ്മതന് ചെരാതിന് ചിപ്പിയില് -
നിന്നെ ഞാന് കാത്തു വെച്ചിടും.
ഒരായിരം ഓര്മ്മകള്ക്കുള്ളില്
നീയിന്നും ജീവിക്കുന്നു.
എന്നന്ത്യം വരെ..!!
(സൈനോജ്..പ്രസിദ്ധ ചലച്ചിത്ര പിന്നണി ഗായകന്.അകാലത്തില് പൊലിഞ്ഞ ആ കലാകാരന്,എന്റെ പ്രിയ സ്നേഹിതന് ആദരാഞ്ജലികള് ..തിരുവന്തപുരത്ത് വെച്ച് ആദ്യമായി കണ്ടനാള് മുതല് മരിക്കുന്നതിനു രണ്ടു ദിവസം മുന്പ് വരെ എനിക്ക് നല്കിയ ആ സ്നേഹ സൌഹൃദത്തിന്റെ ഓര്മ്മകള്ക്ക് മുന്നില് വേദനയോടെ ഈ വരികള് സമര്പ്പിക്കുന്നു..)
